

Niewydolność serca stanowi obecnie jedno z największych wyzwań zdrowotnych XXI wieku. Szacuje się, że w Polsce choroba ta dotyczy nawet 1–1,3 miliona osób, a rocznie prowadzi do śmierci około 140–150 tysięcy pacjentów. Co istotne, śmiertelność z jej powodu w wielu przypadkach przewyższa zgony związane z chorobami onkologicznymi. Pomimo tego świadomość społeczna dotycząca dostępnych metod leczenia pozostaje nadal niewystarczająca.
Inspiracją do powołania Fundacji Heartflow były liczne rozmowy prowadzone zarówno z pacjentami, jak i ekspertami z zakresu kardiologii, kardiochirurgii, transplantologii oraz psychologii klinicznej. W ich trakcie wyraźnie wybrzmiewa potrzeba zwiększenia świadomości społecznej dotyczącej możliwości leczenia niewydolności serca, w tym mechanicznego wspomagania krążenia (LVAD) oraz transplantacji serca.
Fundacja HeartFlow powstała z potrzeby serca oraz w oparciu o wieloletnie doświadczenie kliniczne i naukowe. W Radzie Fundacji zasiadają wybitni eksperci z zakresu medycyny, prawa i psychologii, a także sami pacjenci. Naszą misją jest kompleksowe wsparcie chorych oraz rozwój świadomości w zakresie nowoczesnych metod leczenia niewydolności serca.
Celem Fundacji HeartFlow jest upowszechnianie wiedzy na temat tych metod terapii jako skutecznych, a często ratujących życie rozwiązań dla pacjentów z krańcową niewydolnością serca. Nasze działania obejmują wsparcie medyczne, psychologiczne, edukacyjne i społeczne, a także budowanie przestrzeni dialogu pomiędzy pacjentami, środowiskiem medycznym oraz instytucjami publicznymi.
Fundacja Heartflow działa na styku medycyny, nauki i wsparcia psychospołecznego, integrując wiedzę kliniczną z psychologiczną. Takie podejście pozwala na pełniejsze rozumienie potrzeb pacjentów oraz przygotowanie przyszłych specjalistów do pracy z osobami przewlekle chorymi.
Cele fundacji
Podstawowe cele Fundacji Heartflow to:
- Wspieranie pacjentów z zaawansowaną niewydolnością serca, w tym osób korzystających z urządzeń mechanicznego wspomagania krążenia, a także pacjentów po zabiegach operacyjnych i transplantacyjnych;
- Zwiększanie świadomości społecznej w zakresie transplantologii, dawstwa narządów i tkanek, w tym dawstwa od żywego dawcy, a także krwiodawstwa i dawstwa szpiku kostnego;
- Popularyzacja zdrowego stylu życia, profilaktyki chorób serca oraz działań wspierających rekonwalescencję i jakość życia pacjentów;
- Wspieranie rozwoju kardiologii, transplantologii oraz nowoczesnych metod leczenia, w tym mechanicznego wspomagania krążenia;
- Wsparcie psychologiczne, mentalne, edukacyjne i społeczne dla pacjentów oraz ich rodzin, w tym dzieci i młodzieży;


Fundatorka

Dr n. o zdr. Aleksandra Tomaszek
Doktor nauk o zdrowiu, psycholog ze specjalnością psychologia kliniczna i zdrowia, psychotraumatolog, pedagog oraz specjalistka w zakresie psychologii kryzysu.
Absolwentka studiów doktoranckich Wydziału Nauk o Zdrowiu Warszawski Uniwersytet Medyczny (specjalność: psychologia zdrowia). Stopień doktora uzyskała na podstawie rozprawy poświęconej medycznym i psychospołecznym aspektom donacji oraz transplantacji nerki od dawcy żywego, ze szczególnym uwzględnieniem strategii radzenia sobie ze stresem.
Ukończyła studia magisterskie z psychologii klinicznej i zdrowia na Uniwersytet SWPS w Warszawie, studia pedagogiczne na Uniwersytet Śląski w Katowicach oraz studia podyplomowe m.in. z zakresu psychotraumatologii (Szkoła Główna Menedżerska w Warszawie) i psychologii kryzysu na Uniwersytet Jagielloński. Posiada również wykształcenie medyczne, w tym kwalifikacje pielęgniarskie oraz specjalistyczne przygotowanie w zakresie anestezjologii i intensywnej terapii.
Od początku swojej kariery zawodowej związana jest z medycyną wysokospecjalistyczną. Doświadczenie zdobywała m.in. w oddziale anestezjologii i intensywnej terapii, pracując w warunkach silnego stresu i w sytuacjach granicznych – obejmujących śmierć pacjenta oraz wsparcie jego bliskich. To doświadczenie ukształtowało jej zainteresowania zawodowe w obszarze psychologii kryzysu, transplantologii, onkologii i medycyny ratunkowej.
W latach 2011–2021 współtworzyła ogólnopolski program „Żywy dawca nerki”, realizowany we współpracy z Poltransplant oraz Ministerstwem Zdrowia. Jako koordynator transplantacyjny i psycholog w strukturach Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego uczestniczyła w kwalifikacji medycznej i psychologicznej pacjentów do przeszczepień nerki i wątroby. Brała udział w realizacji pierwszego w Polsce przeszczepienia krzyżowego nerek od dawców niespokrewnionych.
Od 2009 roku prowadzi działalność dydaktyczną na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym w obszarze anestezjologii i intensywnej terapii. Równolegle pracuje w hospicjum domowym, integrując wiedzę medyczną i psychologiczną w opiece nad pacjentami oraz ich rodzinami.
Obecnie związana jest z Narodowy Instytut Kardiologii (chatgpt://generic-entity?number=5), gdzie zajmuje się kwalifikacją pacjentów z niewydolnością serca do transplantacji serca oraz terapii z wykorzystaniem mechanicznego wspomagania krążenia (LVAD).
Aktywnie angażuje się w rozwój i promocję terapii LVAD, prowadząc działania edukacyjne i wspierając pacjentów oraz ich bliskich w procesie leczenia.
Jej praktyka zawodowa koncentruje się na:
• wsparciu pacjentów w stanach zagrożenia życia,
• pracy z osobami z chorobami przewlekłymi i terminalnymi,
• pomocy rodzinom pacjentów,
• wsparciu zespołów medycznych narażonych na stres i traumę wtórną.
Jest autorką i współautorką publikacji naukowych oraz programów profilaktycznych i zdrowotnych.